güneşimin bulutların ardında kalmasıdır…
Ocak 22, 2008
Mevsim normallerinin üstünde seyreden soğuklar. Soğuk tanımını yapmanın yersiz, yaşamanın bir kez daha düşünülesi olduğu soğuklar… ağzından duman çıkarmanın benim için oyun olmaktan çıktığı soğuklar…saçları ıslatmanın kafada meydana gelecek olası don olaylarına neden olacak soğuklar…kan dolaşımının ya da dolanamayışının his kaybına mahal vereceği soğuklar…nihilist soğuklar…ankaranın tek varlığı ayrıcalığı soğuğu…
İşte bu soğuk tek suçlu. Gölgesiz günlerdeyim. Ne önüme ne ardıma düşmüyor güneşin fukara tesellisi. gülünce güneşim somurtunca mehtabımsın. Gül ki; görünsün güneşim çıksın bulutların ardından ısıtsın ruhumu. Gül ki; gülsün tebessümünü bekleyen bu aciz yürek.
Yüreği kar tanesi sevgilim, nar çiçeği bakışlım geçmiş olsun…
Leave a Reply